kalbinin attığı kadar canlısın...

kasımpatı

"Bana gerçeği söyle.! Sadakat."

en sevdiğim  kasımpatı renginin anlamı buymuş...

ben en çok beyaz kasımpatını severim

anlamıyla müsemma gerçekten ...

kasımpatının kokusu başka hiçbir çiçekte yoktur ...

hafif buruk ,ekşimsi ve buram buram hüzün kokar, acı kokar..

yalnızlık kokar...

hele bir de sabah çiği varken üzerinde serin serin olur, muhteşem melankolik tablolar canlanır insanın gözünde...

hiçbir çiçeği bu kadar sevmiyorum , kasımpatının yanında hepsi hanım evladı giibi kalıyor benim gözümde..

hayatımda alabileceğim en güzel hediye kocaman bir demet beyaz kasımpatı olurdu herhalde..(kokulu yalnız çünkü görüntü için canım çiçeğin genini de altüst ettiler)

kim ne derse desin en sevdiğim mevsimler sonbahar ve kıştır...ne yağmuru, ne dökülen yaprakları, ne de kasımpatı çiçeğini hiçbirşeye değişmem...

27/11/2009 | Kategori: gunluk | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

***bİRisİ***

Geçmişe dönüp bakınca sadece bir tek şeyi özlediğimi gördüm bugün.

Gözü kapalı güvenebilmeyi birisine .Birisini beklemeyi hergün gelir mi diye, bugün nasıl acaba sorusunu  sormayı içten içe. Nerede, nasıl kimlerle şimdi hiç bilmeden ,aslında bilmemenin tatlı merakıyla karışık bir iç burkuntusu hissederek birisini özleme. O birisinin de aynı şeyleri düşündüğünü ve hergün beklediğini kapıda bilerek, sezerek, duyumsayarak günden güne... 

25/11/2009 | Kategori: gunluk | Yorum (3) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

yaLnızıZz!

yalnızlar oynardı sahnede

hep bildiğim bir oyun..tekrar perdede görmek güzel

ama eski tadı yok yalnızlığın bile...

"yeni versiyon" hastalığına kapılmış olmalı.

eskiden kalabalıklar içindeydi, şimdi ise bir köşede ağlamaklı olmuş

eskiden az da olsa anlayan vardı dilinden

şimdilerde hepten unutulmuş...

hiçbirşeyin eski tadı olmadığı gibi

yalnızlığım da değişti, bana yabancı artık...

"kötünün kötüsü de var anla

unutursun zamanla

unutursun hayat böyle

alışırsın zamanla"  benimle kalan ve değişmeyen bir şarkı teşekkürler AYNA...

"GÖZLERİN BULUT OLMUŞ SANA NE OLDU BÖYLE

GÖRÜŞMEYELİ ÇOK DEĞİŞMİŞ HALLERİN

HABERLERDE GÖRDÜĞÜN O YILGIN SURETLER Mİ

YOKSA ÇARESİZ TERKETTİĞİN DÜŞLERİN Mİ

BANA HERŞEYİ ANLAT NE VARSA AKLINDA

AKLINDAN ZORUN VARSA ONU DA ANLAT

BANA DERDİNİ ANLAT KİM KALDI YANINDA

YANINDA KİM OLMALIYDI ASLINDA"  işte böyle..beni görenler gözlerimdeki bulutlara bakıp yağmur yağacak diye sevine dursunlar...

(aslında çok önce yazmıştım, paylaşmak yeni nasip oldu..)

22/11/2009 | Kategori: bana ozel | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

yoğun-luk!

çok sevgili blogumu uzun süredir ziyaret edemedim...ödevler ve araştırmalarla dolu bir ajanda elimde uğraşıp duruyorum..inşallah çok güzel yazılarlayakında  burada olacağım...arkadaşlar size de yorum ve ziyaretleriniz için teşekkür ederim:))

Yorum (3) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

BİR GÜN MUTLAKA SANA DÖNERİM!

Belki de sen yanıldın...

Belki de sadece iyi kalpli bir yeteneksizdim ben...

Ebedi bir hayal kaçkını...

Varlığımı herkesin bilmesini isterken, aynı anda kendimi ele vermemek için hayattan kaçıyordum. Daha önce kimselerin denemediği şeyleri yapmak, benzersiz biri olmayı islerken, dokunduğum her şey gerçekliğini yitiriyor, çevrem hızla ıssızlaşıyordu...

Benzersiz biri olmak islerken, varlığımın unutuluşunu seyretmek, tuhaf, karşılıksız bir acı veriyordu bana... Beni bir gün unutacağından korkuyor, bunun bedelini de kendimi saklayarak ödetiyordum sana. İyi kalplilikle saklayarak...

**********
Bense, yıllar sonra bulmuştum sevgiyi. Öylesine açtım ki sevilmeye, öylesine açtım ki kendime, sonsuzluğu unutmuştum... Aynada hep kendime bakıyor ve sevgini yitirmekten delice korkuyordum...

*********
Sanki zaman senin için çok farklıydı... Geçmişini kaybetmediğin için bir bakışta, o bakışta saklı olan bütün bir hayatı okuyabiliyordun sanki... İnsanlar sana emanet ettikleri geçmiş zamanlarını bir daha sormadıkları zaman yaşadığın keder, ona en çok ihtiyaç duyanlara şefkat olarak geri dönerdi... Sen birine sarıldığında, zaman dururdu...

Bense tarihe iz bırakmak, unutulmamak, hep hatırlanmak için bakardım insanların bakışlarına ve o bakışlarda yine kendimi görürdüm... Dünya, benim gergin, telaşlı, hep geç kalmışlığımı yüzüme vuran aynamdı.. Yaşarken kendimi ona kurban etmemi isterdi benden. O aynada, erdemimle bayağılıklarım arasındaki derin uçurumu görürdüm hep...

Ne yapacağımı hep baştan bilirdim. Ne söyleyeceğimi, nasıl davranacağımı, ne hissedeceğimi... Hiç şaşırtamazdım kendimi. Kendime rakiptim ama hep yenerdim kendimi. Kendimi hep hayal kırıklığına uğratırdım

*******
Yarın, bir adaya gidiyorum. Çevremde kimsenin bilmediği bir adaya... Sığınacak, korkularımı yatıştıracak, beni hiç sorgulamadan bağışlayacak, kimselerin olmadığı bir adaya...

**********
Eğer ben sadece iyi kalpliliği oynayan ebedi bir hayat kaçkınıysam, içim ölmüşse ve eğer buna gerçekten inanırsam, beni bir daha hiç göremeyeceksin..

Eğer senin düşündüğün gibiyse, şunu iyi bil ki, bir gün mutlaka, sana geri dönerim!..

[alıntıdır]

2/10/2009 | Kategori: alintidir | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

<Önceki Yazılar |