hoşçakalın
bundan sonra bu sayfada bulunmayacağım..nedeni artık blogcunun eskisi gibi olmayısı..blog arkadaşlığı bu değildi..insanlar birbirine saygılıydı eskiden, yazı yazma amacımız eleştirme değil yardımcı olmaktı, problemlerimizi çözmek,...
zaman ve götürdükleri (aslında getirdikleri)
aynalara bakamıyorum, yüzümdeki kırışıklıklar arttı, hergün bir yerlerim ağrıyor... bunlar çevremizdeki büyüklerimizden sık sık duyduğumuz cümleler..peki biz bu cümlelere ne kadar mesafedeyiz..kaç yılımız daha var sağlıklı...
acı bir hikaye..
Askerliğini bitirmiş olan genç askerliğini yaptığı şehirden ailesini aradı: -Anne baba, eve dönüyorum, ama sizden bir şey rica ediyorum. Yanımda bir arkadaşımı da getirmek istiyorum....
sistem beni de ezdi--imdaaaatt--
tarih benim kanayan yaramdır ne yazık ki..daha ilkokuldan verilmeyen bir temel üzerine sayısalcı olmam nedeniyle össde de umursamadığım tarih şimdi kpss de resmen...
hadi bismillah deyip başlamalıyım artık:))
bugün harika bir haber aldım ...hep çalışmayı istediğim bir bankanın müdürü özgeçmişimi istedi hem de mail adresine...benim için önemli olan yarattığım bu fark diğer elemanlardan...
.................
bir insanı kaybetmek nedir deme, küçümseme sakın... bir insanı kaybetmek büyük bir dünyayı kaybetmek gibidir aslında bir insan sana tecrübeleriyle ders verebilir.. ihtiyacım yok diye kesip atma... bir insan...
PÜffffffffffffffffff
Her sabah uyanmak o kadar zor ki yatağımdan...Yeni bir güne başlamanın hevesi olmayınca uyanmak da pek anlamlı gelmiyor artık. Ancak listeler yapılması gerekenlerle dolu. Kalk,...
BuNaLdıM Mı Ne!!!!!
Yaşadığıma dair bir emareye ihtiyacım var...Donduruluş gibi külli hissiyatım.Saatlerce ders çalışmak zorunda olmak kadar bunaltıcı birşey yok hele bir de MALİYE çalışıyorsan.O lorenz eğrisinden de...
dayanamıyorum...
yine gördüğüm bir rüya ile sarsıldım...bu bilinçaltı da ne kadar eskilere gidiyor..yeter artık diyorum çık rüyalarımdan..rahat bırak beni...sonra diyorum haksızlık ettiğim için vicdan azabı mı...
bahara hazır mıyım?(eveeeeeeeeettttttttttt)
bu ara depresyon takıldığımı farkettim ve hiç hoşuma gitmedi kendi halim...beni kendime getirense o imrenerek izlediğim ,dünyanın en güzel gelinleri oldu... badem ağaçları...
ağlamak istiyorum bir omza başımı yaslayıp!
kimi zaman yokluğundu sevda, kimi zaman varlığındı hasret... kavuşmamız değil ancak ayrılıklarımız vuslat özlemek de alışmaya dahil oldu ne hacet....
şu hayat dedikleri....
Ve hayat devam eder....Unutmak ve alışmak insanoğlunun en garip iki özelliği...iyi mi kötü mü olaya göre değişir tabi.Ama bildiğim bir şey var artık ,yola devam...