Sitemap ^ RSS

yoğun-luk!

çok sevgili blogumu uzun süredir ziyaret edemedim...ödevler ve araştırmalarla dolu bir ajanda elimde uğraşıp duruyorum..inşallah çok güzel yazılarlayakında  burada olacağım...arkadaşlar size de yorum ve ziyaretleriniz için teşekkür ederim:))

Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

BİR GÜN MUTLAKA SANA DÖNERİM!

Belki de sen yanıldın...

Belki de sadece iyi kalpli bir yeteneksizdim ben...

Ebedi bir hayal kaçkını...

Varlığımı herkesin bilmesini isterken, aynı anda kendimi ele vermemek için hayattan kaçıyordum. Daha önce kimselerin denemediği şeyleri yapmak, benzersiz biri olmayı islerken, dokunduğum her şey gerçekliğini yitiriyor, çevrem hızla ıssızlaşıyordu...

Benzersiz biri olmak islerken, varlığımın unutuluşunu seyretmek, tuhaf, karşılıksız bir acı veriyordu bana... Beni bir gün unutacağından korkuyor, bunun bedelini de kendimi saklayarak ödetiyordum sana. İyi kalplilikle saklayarak...

**********
Bense, yıllar sonra bulmuştum sevgiyi. Öylesine açtım ki sevilmeye, öylesine açtım ki kendime, sonsuzluğu unutmuştum... Aynada hep kendime bakıyor ve sevgini yitirmekten delice korkuyordum...

*********
Sanki zaman senin için çok farklıydı... Geçmişini kaybetmediğin için bir bakışta, o bakışta saklı olan bütün bir hayatı okuyabiliyordun sanki... İnsanlar sana emanet ettikleri geçmiş zamanlarını bir daha sormadıkları zaman yaşadığın keder, ona en çok ihtiyaç duyanlara şefkat olarak geri dönerdi... Sen birine sarıldığında, zaman dururdu...

Bense tarihe iz bırakmak, unutulmamak, hep hatırlanmak için bakardım insanların bakışlarına ve o bakışlarda yine kendimi görürdüm... Dünya, benim gergin, telaşlı, hep geç kalmışlığımı yüzüme vuran aynamdı.. Yaşarken kendimi ona kurban etmemi isterdi benden. O aynada, erdemimle bayağılıklarım arasındaki derin uçurumu görürdüm hep...

Ne yapacağımı hep baştan bilirdim. Ne söyleyeceğimi, nasıl davranacağımı, ne hissedeceğimi... Hiç şaşırtamazdım kendimi. Kendime rakiptim ama hep yenerdim kendimi. Kendimi hep hayal kırıklığına uğratırdım

*******
Yarın, bir adaya gidiyorum. Çevremde kimsenin bilmediği bir adaya... Sığınacak, korkularımı yatıştıracak, beni hiç sorgulamadan bağışlayacak, kimselerin olmadığı bir adaya...

**********
Eğer ben sadece iyi kalpliliği oynayan ebedi bir hayat kaçkınıysam, içim ölmüşse ve eğer buna gerçekten inanırsam, beni bir daha hiç göremeyeceksin..

Eğer senin düşündüğün gibiyse, şunu iyi bil ki, bir gün mutlaka, sana geri dönerim!..

[alıntıdır]

2/10/2009 | Kategori: alintidir | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

asabi duruş!!!

bu hayatı tekrar etmeden ezberde kalmıyor neden?
aynı hataya defalarca düşmeden akıl başa gelmiyor neden?
kin tutmadan yaralar kabuk bağlamıyor    neden?

ya kin tutamıyorum...affediyorum bence doğrusu da bu..haşa biz affetmezsek rabbimiz bizi nasıl affeder?...ki bu kadar günahın içinde yaşıyorken..amma velakin karşıdaki değişmiyorken sen sürekli görmezden gel bu da çok yıpratıcı  ...anlamıyorum ben aklım almıyor bazı şeyleri...sinirleniyorum ve asabiyetim hat safhalarda bu ara..

Yorum (1) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

kpss ile başım fena halde dertte:((



önümüzdeki hafta içerisinde fahri memleketim Bolu'ya gidiyorum bir aksilik olmazsa..dersler yarın başlıyor ve malumatınız (gerçi ne kadar anlattım bilmiyorum ama)  huyum olduğu üzere yine geç gidiyorum...ilk hafta beni derslerde görmeye alışık olmayan hocalarımı yine şaşırtmayım dedim..bizim fakültenin çatısına yıldırım düşmüştü tadilat ne alemde  haberim bile yok (hiç ilgimi de çekmedi zaten ) , belki de yine başka fakültede ders alacağız. ..ben artık şu  derslerle boğuşmak falan istemiyorum..bir de kpss engeli  var önümde , plan dahi yaptım uygular mıyım orası meçhul, hiç plana bağlı çalışamamışımdır...benim başarımın sırrı da bu olsa gerek:)  ve  de yönetici asistanlığı kursu var ekimde, sair kurs ve seminerler derken blogumu ihmal edebilirim  ...herşey bi yana bilmiyorum neresinden başlasam çalışmaya..elinde (işletme )kpss çalışma programı olan var mı? Ben bu sözel derslere nasıl çalışacağım  yardımlarınıza açığım arkadaşlar..

Yorum (1) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

içimdeki sahneden...

yazsam bir türlü sarsan bu feci depremleri
yazmasam içimdeki deniz beni yutacak
kendime öfkem dahi  nihayetini kaybetti  
söylesem ne dersin seninle  olur muyuz?
yok anacım diyor bak içimdeki ıssız ses
arama boşa bulamazsın hatan için telafi
sonucunu bilmeden gittiğim her yol için
gişelerde  dönüş yok bir bilet bulur muyuz?
kurduğun gelecekte farklı roller büründüm
girdiğim her surette yitirdiğim "sen"  oldun
perde kapandı kaldım yalnız soğuk sahnede
donmaya ramak kala güneşi bulur muyuz?
her tiyatroda sanma yaşanır sahte hayat
içimi döktüğüm bu yer beni sana anlatır
yok belki bu replikler verilen senaryoda
yazılmadıysak eğer hiç mutlu olur muyuz?

23/9/2009 | Kategori: bana ozel | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı

<Önceki Yazılar | Sonraki Yazılar>